Ένα ασυνήθιστο και συναρπαστικό πέρασμα στην ενηλικίωση, μέσα από τον υπνωτικό κόσμο των σειρήνων, παρουσιάζει ο «Τιτανικός Ωκεανός», η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη, η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο «Ένα κάποιο βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών.
Η ιστορία εκτυλίσσεται σε οικοτροφείο στην Ιαπωνία, όπου έφηβες εκπαιδεύονται για να γίνουν επαγγελματίες γοργόνες και να συμμετάσχουν σε διεθνή διαγωνισμό, με στόχο να εργαστούν σε ενυδρεία. Τα κορίτσια αποκτούν ονόματα όπως Γαλάζια Θάλασσα, Αιώνιο Ηλιοβασίλεμα και Γαλάζια Γιοκοχάμα, εξασκούνται στην άπνοια και την υποβρύχια κολύμβηση και προσπαθούν να μεταμορφωθούν σε μυθικά όντα.
Η Ακάμα, που πλέον ονομάζεται Γαλάζια Θάλασσα, απομακρύνεται από την πραγματικότητα και δένεται με τη συμμαθήτριά της, Γαλάζια Γιοκοχάμα, η οποία τη βοηθά να αντεπεξέλθει στην εκπαίδευση. Όταν χάνει τη φωνή που χρειάζεται για να τραγουδήσει το δικό της τραγούδι, όπως κάθε γοργόνα, τη σώζει ο εκπαιδευτής της, Κοτάρο. Η ερωτική έλξη που αρχίζει να αναπτύσσεται ανάμεσά τους έχει καταστροφικές συνέπειες για εκείνον.
Παρά το κάπως ασταθές σενάριο, η Κοτζαμάνη οδηγεί με φρεσκάδα και ευρηματικότητα τον θεατή στον σαγηνευτικό κόσμο των σειρήνων. Η ονειρική ατμόσφαιρα, η αιθέρια μουσική της Πατρίτσια Φεραγκούντ και η εντυπωσιακή φωτογραφία του Ραφαέλ Βάντενμπουσε συνθέτουν ένα μαγευτικό κινηματογραφικό σύμπαν.
Η ανθρώπινη επαφή, ο έρωτας και η συμφιλίωση βρίσκονται στο επίκεντρο της ταινίας «Ένας ολόκληρος άνθρωπος σχεδόν» του Ευθύμη Κόζεμουντ-Σανίδη. Ο νεαρός Ηλίας φτάνει σε ένα απομονωμένο νησί για να αναζητήσει την κληρονομιά του νεκρού πατέρα του, ενός αποξενωμένου γιατρού. Αρχικά αδιαφορεί για όσα συμβαίνουν γύρω του, ακόμη και στην κηδεία, όμως η επαφή του με τους κατοίκους του χωριού τον οδηγεί να ανακαλύψει έναν πατέρα πολύ διαφορετικό από εκείνον που πίστευε ότι γνώριζε.
Τα συναισθήματα του Ηλία εντείνονται μετά τη γνωριμία του με την Καλλιόπη, η οποία φροντίζει τους ξένους στο μικρό ξενοδοχείο του χωριού. Σταδιακά αποκαλύπτεται και ο πραγματικός λόγος της παρουσίας του στο νησί. Ο σκηνοθέτης συνδέει τη σχέση τους με μυστηριώδη, υπερφυσικά συμβάντα, φτιάχνοντας σκηνές όπου το μαγικό και το ονειρικό συνυπάρχουν με τον ρεαλισμό: από το μοιρολόι πίσω από διαφανείς κουρτίνες στην αγρύπνια του πατέρα, έως τις τολμηρά ερωτικές στιγμές ανάμεσα στην Καλλιόπη και τον τραυματισμένο Ηλία. Δύο άνθρωποι πληγωμένοι ψυχικά και σωματικά αναζητούν κατανόηση και συμφιλίωση, ώσπου η Καλλιόπη τον μεταφέρει στην πλάτη της στο δωμάτιο της μητέρας και επανέρχεται η ηρεμία.
Η σχέση της τέχνης με τη ζωή, αλλά και η θέση και η εξαφάνισή μας στο σύμπαν, απασχολούν το «The Megalomaniacs» του Σπύρου Σταθουλόπουλου. Η αρχαιολόγος Σοφία, την οποία υποδύεται η Αγγελική Παπούλια, ξεκινά μια ριζοσπαστική αποστολή: να αποδείξει ότι σε αρχαία κεραμικά έχουν καταγραφεί ήχοι, χαραγμένοι σαν σε ένα πρωτόγονο βινύλιο. Για να δοκιμάσει τη θεωρία της σε αρχαίους αμφορείς και να κατασκευάσει αντίγραφα για τα πειράματά της, παίρνει μαζί της έναν βομβητή και ένα τέιζερ, δώρα του συντρόφου της, Πέτρου (Χρήστος Πασσαλής).
Η Σοφία μένει για ένα διάστημα με τον Πότερ, τον κυνικό πρώην γαμπρό της και αποτυχημένο γλύπτη, τον οποίο υποδύεται ο Γιαν Μπίβοετ. Εκείνος λατρεύει το κρασί και απεχθάνεται τους ήχους, ιδιαίτερα εκείνους του αθυρόστομου παπαγάλου του. Η ταινία περιλαμβάνει μεγάλες, συχνά επαναλαμβανόμενες συζητήσεις για τη ζωή και τον θάνατο, ενώ η εξαιρετική Παπούλια ενσαρκώνει την πεισματάρα αρχαιολόγο. Με εικαστικά συναρπαστικές σκηνές και χιούμορ που θυμίζει τις ταινίες του Γουές Άντερσον, ο Σταθουλόπουλος δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα ταινία, η οποία, ωστόσο, θα ωφελούνταν από πιο σφιχτό σενάριο και πιο ελεγχόμενη σκηνοθετική προσέγγιση.
Πηγή: ΚΥΠΕ