Αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην Ισπανία η απόφαση της Meta να μπλοκάρει τη διαφήμιση θεατρικής παράστασης βασισμένης στο έργο της Βιρτζίνια Γουλφ «A Room of One’s Own», επειδή η σχετική προώθηση περιείχε αναφορές στον φεμινισμό και σε κοινωνικά ζητήματα.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Guardian, το Teatre Raval στη Βαρκελώνη επιχείρησε να διαφημίσει στο Facebook και το Instagram τη νέα θεατρική παραγωγή, ωστόσο η καμπάνια απορρίφθηκε από τα συστήματα της Meta.

Όταν το θέατρο ζήτησε εξηγήσεις, η εταιρεία φέρεται να απάντησε ότι αναφορές σε «πολιτικά δικαιώματα, φεμινισμό ή κοινωνική μεταρρύθμιση» ταξινομούνται συχνά από το αυτοματοποιημένο σύστημά της ως «κοινωνικά θέματα» και, για τον λόγο αυτό, μπορεί να φιλτράρονται.

Κατά την Guardian, η Meta πρότεινε ως λύση την αφαίρεση συγκεκριμένων «λέξεων-κλειδιών», ώστε το περιεχόμενο της διαφήμισης να μην φαίνεται ότι ενθαρρύνει ακτιβισμό.

Το θέατρο αντέδρασε δημόσια, κάνοντας λόγο για «αδικία» και παραβίαση του δικαιώματός του να προβάλλει μια φεμινιστική θεατρική παραγωγή. Σε ανακοίνωσή του σημείωσε ότι οι πολιτιστικοί οργανισμοί είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα προκειμένου να ενημερώνουν το κοινό για τις δραστηριότητές τους.

Η παραγωγή είναι μονόλογος με πρωταγωνίστρια την Κλάρα Σάντσις και βασίζεται στις ομιλίες που είχε δώσει η Βιρτζίνια Γουλφ το 1928 στα Newnham και Girton Colleges του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, τα οποία τότε ήταν από τα ελάχιστα κολέγια που δέχονταν γυναίκες.

Οι ομιλίες αυτές εκδόθηκαν έναν χρόνο αργότερα στο δοκίμιο «A Room of One’s Own», στο οποίο η Γουλφ ανέλυε τη θέση των γυναικών στην κοινωνία, την πρόσβασή τους στην εκπαίδευση και τις προϋποθέσεις που θεωρούσε αναγκαίες για να μπορέσει μια γυναίκα να δημιουργήσει λογοτεχνικό έργο.

Η Σάντσις δήλωσε στην ισπανική εφημερίδα La Vanguardia ότι δεν είναι σαφές εάν η διαφήμιση απορρίφθηκε λόγω του ονόματος της Γουλφ, της λέξης «φεμινισμός» ή και των δύο. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι τέτοιου είδους αυτοματοποιημένοι περιορισμοί μπορούν να οδηγήσουν σε «διαγραφή» κοινωνικών κατακτήσεων που χρειάστηκαν αιώνες για να επιτευχθούν.

Η υπόθεση επαναφέρει τη συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο οι αυτοματοποιημένοι μηχανισμοί των μεγάλων πλατφορμών διακρίνουν ανάμεσα σε πολιτικό ή ακτιβιστικό περιεχόμενο και σε πολιτιστικές ή καλλιτεχνικές αναφορές που περιλαμβάνουν κοινωνικά ζητήματα.

Με πληροφορίες από Guardian