Κριτική στις αλλαγές που ανακοίνωσε το Υφυπουργείο Πολιτισμού για την Πλατφόρμα Χορογραφίας Κύπρου ασκεί η Γεωργία Ντέτσερ, πρώην διευθύντρια του Θεάτρου Ριάλτο -συνδιοργανωτή του προγράμματος- και πρόσωπο με μακρά εμπλοκή στη διοργάνωση και την ανάπτυξη θεσμών του σύγχρονου χορού στην Κύπρο.
Σε δημόσια τοποθέτησή της, μετά την προκήρυξη της Πλατφόρμας Χορογραφίας Κύπρου 2026, η κ. Ντέτσερ χαρακτηρίζει την εισαγωγή διαγωνιστικού χαρακτήρα στον θεσμό «πισωγύρισμα» και όχι εξέλιξη, αμφισβητώντας παράλληλα την παρουσίαση της δυνατότητας προβολής έργων στο εξωτερικό ως καινοτομία.
«Εισάγεται, λέει, διαγωνιστικός χαρακτήρας στην Πλατφόρμα Χορογραφίας. Αυτό που αφαιρέσαμε έπειτα από συζητήσεις, ανταλλαγές και διαβουλεύσεις με ειδικούς, θεωρητικούς και επαγγελματίες του χορού, παρουσιάζεται τώρα ως βελτίωση;», αναφέρει.
Η ίδια θέτει ερωτήματα για το σκεπτικό πίσω από την αλλαγή, διερωτώμενη κατά πόσο έχουν ληφθεί υπόψη η πορεία και οι λόγοι που οδήγησαν στη σημερινή μορφή του θεσμού.
«Η εξωστρέφεια δεν ξεκινά τώρα»
Η κ. Ντέτσερ στέκεται ιδιαίτερα και στην ανακοίνωση του Υφυπουργείου ότι οι παραγωγές που θα διακριθούν θα μπορούν να παρουσιαστούν στην Αθήνα, το Βερολίνο και το Λονδίνο.
Όπως υποστηρίζει, η δυνατότητα διεθνούς προβολής της κυπριακής χορογραφικής δημιουργίας δεν αποτελεί νέα προσθήκη. Παραπέμπει συγκεκριμένα στο Showcase Χορογραφίας, θεσμό που, όπως αναφέρει, δημιουργήθηκε ακριβώς με στόχο την εξωστρέφεια του κυπριακού σύγχρονου χορού, παρέχοντας σε έργα που επιλέγονταν από επιτροπή αξιολόγησης, και όχι αποκλειστικά σε παραγωγές της Πλατφόρμας, ευκαιρίες παρουσίασης στο εξωτερικό.
Το Showcase Χορογραφίας Κύπρου δημιουργήθηκε το 2020 με στόχο την παρουσίαση της δουλειάς Κύπριων χορογράφων διεθνώς, ενώ η Πλατφόρμα Χορογραφίας αποτελούσε για χρόνια μία από τις διοργανώσεις που υλοποιούσε σε συνεργασία με τις κρατικές πολιτιστικές υπηρεσίες.
«Η εξέλιξη προϋποθέτει γνώση, τεκμηρίωση και διάλογο. Ας μελετήσουμε πρώτα τι υπάρχει, γιατί δημιουργήθηκε και πώς διαμορφώθηκε. Και ας ακούσουμε τους επαγγελματίες, που, επί τόσα χρόνια, συμβάλλουν στην ανάπτυξη του σύγχρονου χορού στην Κύπρο», σημειώνει η κ. Ντέτσερ.
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, αναφέρει ότι «η ιστορία ενός θεσμού δεν αρχίζει κάθε φορά από εκείνους που αναλαμβάνουν να τον διαχειριστούν».