Στα 250 ευρώ θα πωλείται κάθε έργο από τα περισσότερα από 150 που θα εκτεθούν σε ένα παλιό αρχοντικό, το οποίο αναπαλαιώθηκε και λειτουργεί ως art cafe. Η νέα ομαδική έκθεση «250 Wall», που εγκαινιάζεται την Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2026, στο StArt Café στη Λάρνακα, επιχειρεί να φέρει το κοινό πιο κοντά στη σύγχρονη κυπριακή εικαστική δημιουργία, υιοθετώντας μια διαφορετική προσέγγιση από εκείνες που έχουμε συνηθίσει στην κυπριακή αγορά τέχνης, καθώς όλα τα έργα, ανεξαρτήτως δημιουργού ή μεγέθους, θα διατίθενται στην ίδια τιμή.
Η ιδέα ανήκει στον εικαστικό και επιμελητή του χώρου, Αντώνη Τζιαρρίδη, ο οποίος εξηγεί στο «Π» ότι η έκθεση γεννήθηκε μέσα από την επιθυμία να δοθεί βήμα σε όσο το δυνατόν περισσότερους δημιουργούς, αλλά και να δοκιμαστεί ένα διαφορετικό μοντέλο διάθεσης έργων τέχνης.
Η ιδέα πίσω από το «250 Wall»
«Το StArt Café είναι ένας χώρος που, από την αρχή της λειτουργίας του, θέλησε να φιλοξενεί νέους αλλά και καταξιωμένους καλλιτέχνες. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς δεχόμασταν πολλές προτάσεις από δημιουργούς που ήθελαν να παρουσιάσουν τη δουλειά τους. Ψάχνοντας τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για τους καλοκαιρινούς μήνες, γεννήθηκε η ιδέα μιας μεγάλης ομαδικής έκθεσης», αναφέρει.
Όπως εξηγεί, το ζητούμενο ήταν να βρεθεί ένα κοινό στοιχείο που θα ένωνε όλα τα έργα, χωρίς να επιβληθούν περιορισμοί ως προς τη θεματολογία, το μέσο ή τις διαστάσεις τους. «Δεν θέλαμε να υπάρχει συγκεκριμένη θεματική ούτε περιορισμοί στο μέγεθος ή το είδος των έργων. Το κοινό στοιχείο έγινε τελικά η τιμή».
Παράλληλα, εξηγεί ότι η πρωτοβουλία τονίζει να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στους δημιουργούς και το κοινό. «Με τα ίδια χρήματα που κάποιος θα αγόραζε μια εκτύπωση, μια αφίσα ή ένα διακοσμητικό αντικείμενο, μπορεί να αποκτήσει ένα αυθεντικό έργο ενός καλλιτέχνη. Ταυτόχρονα στηρίζει ουσιαστικά τον ίδιο τον δημιουργό. Για έναν καλλιτέχνη, ακόμη και μερικές πωλήσεις μέσα σε έναν μήνα μπορούν να αποτελέσουν ένα σημαντικό εισόδημα».
Ποιοι συμμετέχουν
Στην έκθεση συμμετέχουν 46 καλλιτέχνες με 174 έργα, τα οποία κυμαίνονται από μικρές διαστάσεις, περίπου 15x15 εκατοστά, μέχρι έργα που φτάνουν περίπου τα 60x60 εκατοστά. Ζωγραφική, χαρακτικά και άλλες μορφές εικαστικής δημιουργίας συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο, ενώ απουσιάζουν οι εγκαταστάσεις, καθώς όλα τα έργα προορίζονται για ανάρτηση στους τοίχους του ιστορικού κτηρίου.
Συγκεκριμένα, στην έκθεση συμμετέχουν οι: Ανδρέας Παρασκευά, Άντρη Χριστοφίδη, Άντρη Λύτρα, Άννα Λούκα, Άννα Βασιλείου, Αντώνης Τζιαρρίδης, Άρτεμις, Αθηνά Φρεναρίτου, Χαρά Κοντοπούλου, Χριστιάνα Πουγεράση, Χριστιάνα Γεωργίου, Δήμητρα Σεργή, Δημήτρης Αγαπίου, Ελίνα Παρθενίου, Έλενα Αναστασίου, Έλενα Τσιγαρίδου, Έρη Παπαδοπούλου, Εβίτα Πέτρου, Γιάννης Ανδρονίκου, Γιώργος Αχιλλέως, Goldy, Χαρά Ευσταθίου, Κατερίνα Κυριάκου, Κυριακή Κουφοβασίλη, Μαριλένα Χριστοδούλου, Μαρίνα Ιωαννίδου, Μαρία Χατζηδημητρίου, Μαρία Παντελή, Μαρία Ξενιτίδου, Μαίρη Κατερίνα Χριστοδούλου, Μελάνη Σπάθια, Μελίνα Σκορδέλη, Μιχαήλ Ηλία, Μύρια Ευθυμίου, Μύρια Φτελέχα, Ναρσί Χατζηκωνσταντίνου, Νικόλας Αντωνίου, Νικολέττα Φαρμακαλίδου, Νικολέττα Παπαμιχαήλ, Όλγα Κοτλαμίνα, Ρένα Αρτεμίου, Ρόνα Μιχαηλίδου και Σωτία Ζαννέτου.
Η έκθεση, λοιπόν, συγκεντρώνει δημιουργούς διαφορετικών γενεών και διαδρομών, από καταξιωμένους εικαστικούς μέχρι νέους αποφοίτους σχολών καλών τεχνών και αυτοδίδακτους καλλιτέχνες. Ο Τζιαρρίδης αναφέρει πως η ισότιμη τιμή δημιουργεί έναν κοινό τόπο συνάντησης για όλους τους συμμετέχοντες.
«Ένας αναγνωρισμένος καλλιτέχνης μπορεί να επιλέξει να παρουσιάσει ένα μικρότερο έργο, ενώ ένας νεότερος δημιουργός ίσως παρουσιάσει κάτι μεγαλύτερο. Όλοι, όμως, συμμετέχουν με τους ίδιους όρους και στην ίδια τιμή. Κάποιοι είδαν την έκθεση ως ευκαιρία να δημιουργήσουν κάτι καινούργιο, άλλοι να παρουσιάσουν έργα από προηγούμενες σειρές τους. Αυτό που μας ενδιέφερε ήταν να δοθεί χώρος σε όλους», σημειώνει.
Χωρίς λεζάντες και ονόματα
Για την επιλογή των έργων, ο ίδιος αναφέρει ότι η συμμετοχή οργανώθηκε μέσω ανοικτού καλέσματος και, όπως αποκαλύπτει, σχεδόν όλες οι προτάσεις έγιναν δεκτές. «Δεν μπήκαμε στη διαδικασία αυστηρής επιλογής έργων, γιατί πιστεύω ότι υπάρχει χώρος για όλα τα είδη τέχνης. Σίγουρα κάποια έργα θα ξεχωρίσουν περισσότερο από άλλα, όμως ο στόχος ήταν να δοθεί η ευκαιρία σε όλους να παρουσιάσουν τη δουλειά τους».
Ένα ακόμη στοιχείο που διαφοροποιεί τη διοργάνωση είναι ότι τα έργα δεν θα συνοδεύονται από το όνομα του δημιουργού τους. «Θέλαμε ο επισκέπτης να προσεγγίσει πρώτα το ίδιο το έργο και όχι το όνομα του καλλιτέχνη. Κάποια έργα ίσως αναγνωριστούν από όσους γνωρίζουν ήδη τη δουλειά συγκεκριμένων δημιουργών, όμως κάποιος μπορεί να σταθεί μπροστά σε ένα έργο ενός άγνωστου ή νεότερου καλλιτέχνη και να το επιλέξει επειδή τον κέρδισε η αισθητική ή η τεχνοτροπία του. Είναι σαν ένα μικρό παιχνίδι», λέει.
«Στόχος να καθιερωθεί ως θεσμός»
Αναφερόμενος στην ανταπόκριση που είχε η πρωτοβουλία, ο Αντώνης Τζιαρρίδης σημειώνει ότι ξεπέρασε τις αρχικές προσδοκίες. «Δεν δεχθήκαμε αρνητικά σχόλια. Αντίθετα, πολλοί καλλιτέχνες αγκάλιασαν αμέσως την ιδέα. Μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες αναγκάστηκα να αρνηθώ συμμετοχές, γιατί είχαμε ήδη ξεπεράσει τον αριθμό των έργων που μπορούσε να φιλοξενήσει ο χώρος. Αυτό, όμως, μας κάνει να σκεφτόμαστε ήδη την επόμενη διοργάνωση».
Στόχος, όπως αναφέρει, είναι το «250 Wall» να καθιερωθεί ως θεσμός. «Αν υπάρξει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον τα επόμενα χρόνια, πιθανόν να χρειαστεί να μπουν κάποια όρια στις διαστάσεις των έργων ή να γίνει πιο αυστηρή επιλογή, ανάλογα με τον διαθέσιμο χώρο. Θα θέλαμε όμως να εξελιχθεί σε μια ετήσια συνάντηση της κυπριακής εικαστικής δημιουργίας με το κοινό».
Προσιτή τέχνη και τουρίστες
Σε ερώτηση εάν η διοργάνωση αντλεί έμπνευση από πρακτικές που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια στο εξωτερικό, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τη Cheap Art στην Αθήνα και τις διεθνείς Affordable Art Fairs, ο ίδιος απάντησε: «Βασιστήκαμε σε αυτή τη λογική, αλλά την προσαρμόσαμε στα δικά μας δεδομένα. Το σημαντικό για εμάς είναι ότι ο χώρος παραχωρείται δωρεάν στους καλλιτέχνες. Δεν υπάρχει κόστος συμμετοχής και δεν υπάρχει καμία προμήθεια στις πωλήσεις. Αυτό σημαίνει ότι ο δημιουργός παρουσιάζει τη δουλειά του χωρίς οικονομική επιβάρυνση και εισπράττει ολόκληρο το ποσό της πώλησης».
Η έκθεση θα παραμείνει ανοικτή για δύο μήνες, καθώς, σύμφωνα με τον Αντώνη Τζιαρρίδη, στόχος ήταν να «ντυθεί» ο χώρος για όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. «Το StArt Café βρίσκεται στο κέντρο της Λάρνακας και κατά τους θερινούς μήνες περνούν από εκεί πολλοί επισκέπτες και τουρίστες. Είναι μια ευκαιρία όχι μόνο για το τοπικό κοινό, αλλά και για όσους επισκέπτονται την Κύπρο για να γνωρίσουν τη δουλειά καλλιτεχνών του νησιού και, αν το επιθυμούν, να αποκτήσουν ένα έργο και να το πάρουν μαζί τους», καταλήγει.
Ένα καφέ γεμάτο τέχνη
Το «250 Wall» αποτελεί συνέχεια της φιλοσοφίας με την οποία δημιουργήθηκε το StArt Café, ένας χώρος που δεν λειτουργεί ως συμβατική γκαλερί, αλλά ως art cafe, συνδυάζοντας την καθημερινή λειτουργία ενός χώρου εστίασης με πολιτιστικές δράσεις.
«Η ιδέα γεννήθηκε όταν ανακαινιζόταν το κτήριο που σήμερα στεγάζει το StArt Café. Ο αρχιτέκτονας του χώρου, ο Κώστας Ιακώβου, πρότεινε να μην δημιουργηθεί απλώς μια καφετέρια, αλλά ένας χώρος που θα συνδυάζει την καθημερινότητα με την τέχνη. Έτσι ξεκίνησε η συνεργασία μου μαζί τους και ανέλαβα την επιμέλεια των εκθέσεων», αναφέρει ο Αντώνης Τζιαρρίδης.
Από τότε, στον χώρο φιλοξενούνται σε μηνιαία βάση εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, ατομικές και ομαδικές παρουσιάσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, μουσικές βραδιές και ποιητικές εκδηλώσεις. Όπως εξηγεί, στόχος ήταν εξαρχής να δημιουργηθεί ένα ζωντανό σημείο συνάντησης της τέχνης με το κοινό.
«Μέχρι σήμερα δεν κρατήσαμε ποτέ προμήθεια από τις πωλήσεις των έργων. Ο χώρος παραχωρείται δωρεάν στους καλλιτέχνες και ολόκληρο το ποσό από κάθε πώληση καταλήγει στον δημιουργό. Το μόνο που πιθανόν να αλλάξει από την επόμενη σεζόν είναι να υπάρχει μια πολύ μικρή συμμετοχή, αποκλειστικά για να καλύπτονται λειτουργικά έξοδα, όπως ο σχεδιασμός της αφίσας, η προβολή στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και γενικότερα η προώθηση της κάθε έκθεσης. Δεν πρόκειται για προμήθεια επί των πωλήσεων, αλλά για μια συμβολική συνεισφορά, ώστε ο χώρος να μπορεί να συνεχίσει να φιλοξενεί εκθέσεις», σημειώνει.
Ο ίδιος επισημαίνει ότι μέσα από τη διαδικασία του ανοικτού καλέσματος γνώρισε πολλούς δημιουργούς, με τους οποίους δεν είχε μέχρι σήμερα συνεργαστεί. «Αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα οφέλη της διαδικασίας. Γνώρισα πολλούς καλλιτέχνες που μέχρι σήμερα δεν ήξερα, είδα από κοντά τη δουλειά τους και αυτό ανοίγει προοπτικές για μελλοντικές εκθέσεις. Ακόμη κι αν κάποιος δεν συμμετάσχει ξανά στο «250 Wall», μπορεί στο μέλλον να προκύψει μια μικρότερη θεματική ή ατομική έκθεση, ακριβώς επειδή γνωριστήκαμε μέσα από αυτή τη διαδικασία».