«Ο κήπος είναι το μέρος όπου πρέπει να βρίσκεσαι - μια φούσκα που σε προστατεύει από τον έξω κόσμο, όπου μπορείς να βρεις τα πάντα: φαγητό, φίλους, αγάπη -ίσως αληθινή, ίσως τον έρωτα της ζωής σου- χορό, παιχνίδια, ήλιο και σκιά, αέρα και ζεστασιά, νερό και ξηρασία, χώμα και τσιμέντο. Τέλος πάντων… Μπορείς να βρεις ό,τι ψάχνεις και ονειρεύεσαι τόσο καιρό. Έλα! «Πολύ καλό για να είναι αληθινό!!» σκέφτηκαν, αλλά, μαγεμένες από την ιδέα, αποφάσισαν να το δοκιμάσουν».
Η πρόσκληση περιγράφει τον Κήπο ως έναν τόπο όπου μπορεί κανείς να βρει τα πάντα, ακόμη και αυτό που ονειρεύεται εδώ και καιρό. Τι σας οδήγησε να εξερευνήσετε την ιδέα ενός εξιδανικευμένου χώρου;
Κατά κάποιον τρόπο, αφετηρία μας ήταν το γεγονός ότι η σχέση μας με τον Κήπο είναι σχετικά έμμεση, καθώς είμαστε από τη Λευκωσία και αυτή την περίοδο ζούμε και οι δύο στο εξωτερικό. Παρόλο που ερχόμαστε σε επαφή με τον Κήπο εδώ και αρκετά χρόνια, η γνωριμία μας με τον χώρο έχει διαμορφωθεί κυρίως μέσα από τις δραστηριότητες της Νέας Κίνησης και το Καλοκαιρινό Φεστιβάλ. Έτσι, αντί να τον προσεγγίσουμε ως έναν χώρο που γνωρίζουμε σε βάθος, επιλέξαμε να τον προσεγγίσουμε μέσω ενός φανταστικού σεναρίου. Η αίσθηση του Κήπου ως μικρόκοσμου, ενός χώρου με τους δικούς του ρυθμούς, που σε μεταφέρει σχεδόν έξω από το αστικό περιβάλλον, λειτούργησε ως αφετηρία για να τον φανταστούμε ως έναν εξιδανικευμένο τόπο, μέσα από ένα παιχνίδι ανάμεσα στην πραγματικότητα, τη φαντασία και την επιθυμία.
Τι σημαίνει για εσάς ο τίτλος «map interrupted»;
Το «map interrupted» είναι μια χορογραφική κατάσταση τριών ωρών που διερευνά τα θέματα της δομής και του περιορισμού σε αντιπαραβολή με την αναζήτηση της κοινότητας, της φροντίδας και της ανταλλαγής, μέσα στο σύνθετο τοπίο του Κήπου. Προσεγγίζουμε τον Κήπο ως ένα αυτόνομο οικοσύστημα, εξερευνώντας τις δυνατότητές του λαμβάνοντας υπόψη την πολυπλοκότητά του. Ο τίτλος παραπέμπει σε ένα παιχνίδι ανάμεσα στη χαρτογράφηση και τη διακοπή της, ανάμεσα στη δομή και την ανατροπή της. Αυτά προκύπτουν μέσα από τα αυτοσχεδιαστικά στοιχεία της περφόρμανς, τα οποία είτε εξελίσσονται βάσει του χάρτη και πραγματοποιούνται με ακρίβεια, είτε διακόπτονται από απρόβλεπτα συμβάντα και παράγοντες.
Πώς εξελίχθηκε η συνεργασία μεταξύ σας; Ξεκινήσατε από την κίνηση, το κείμενο, τις εικόνες ή από προσωπικές ιστορίες;
Η συνεργασία μας ξεκίνησε από μια κοινή διερεύνηση των στοιχείων που μας ενώνουν ως άτομα και ως καλλιτέχνιδες. Ανταλλάξαμε πρακτικές, ερωτήματα και προσωπικούς προβληματισμούς γύρω από την εξάντληση, τα όρια, το βλέμμα και τη σχέση σώματος, υλικού και μνήμης. Από αυτή τη διαδικασία προέκυψαν εικόνες, κανόνες παιχνιδιού και σωματικές συνθήκες που διαμόρφωσαν σταδιακά τους χαρακτήρες, τις δράσεις και τη δραματουργία του έργου.
Υπήρξαν συγκεκριμένες εμπειρίες ή αναμνήσεις που ενέπνευσαν το έργο;
Η συνεργασία μας με την Ελεάνα Αλεξάνδρου μας έφερε σε επαφή με πτυχές της ιστορίας του Κήπου μέσα από ιστορίες και μνήμες που μοιράστηκε μαζί μας. Αυτές, σε συνδυασμό με τις δικές μας αναμνήσεις, αλλά και πρόσφατες εμπειρίες που προέκυψαν κατά τη διάρκεια των προβών, διαμόρφωσαν το έργο. Με την ευκαιρία αυτή, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τις συνεργάτιδές μας Ελεάνα Αλεξάνδρου (Καλλιτεχνική υποστήριξη) και Αντωνία Κάττου (Σχεδιασμός ήχου/μουσική) για τη συνεργασία και τη συμβολή τους στη διαμόρφωση της περφόρμανς.
Τι καθόρισε τη μεγάλη διάρκεια του έργου; Αναμένετε από τον θεατή να το δει από την αρχή μέχρι το τέλος;
Η περφόρμανς μας εστιάζει στην εξερεύνηση του Κήπου μέσα από ένα παιχνίδι ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Η μεγάλη της διάρκεια προέκυψε από την ανάγκη να δοθεί χώρος και χρόνος σε αυτή την εξερεύνηση να αναπτυχθεί οργανικά μέσα στον κήπο. Δεν αναμένουμε από το κοινό να τη δει απαραίτητα από την αρχή έως το τέλος, αλλά να μπορεί να εισέλθει και να αποχωρήσει από αυτήν ελεύθερα.
Τι έχετε μάθει η μία από την άλλη μέσα από την καλλιτεχνική σας συνεργασία;
Μέσα από τη συνεργασία μας μάθαμε να εμπιστευόμαστε διαφορετικούς τρόπους παρατήρησης, ακρόασης και σύνθεσης. Η καθεμία έφερε τη δική της εμπειρία, ευαισθησία και μεθοδολογία, γεγονός που διεύρυνε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε το σώμα, τον χώρο και τη δημιουργική διαδικασία. Παράλληλα, μάθαμε να αφήνουμε χώρο στο απρόβλεπτο, να διαπραγματευόμαστε τις διαφορετικές μας οπτικές και να αντιμετωπίζουμε τη συνεργασία ως μια διαδικασία συνεχούς ανταλλαγής και μετασχηματισμού.
Με ποιον τρόπο ο Κήπος, οι καιρικές συνθήκες, οι ήχοι και οι περαστικοί λειτουργούν ως συνδημιουργοί της περφόρμανς;
Το τοπίο αποτελεί κύριο και ενεργό στοιχείο της δημιουργικής διαδικασίας. Ο Κήπος δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό, αλλά ως παράγοντας που επηρεάζει άμεσα τον τρόπο με τον οποίο κινούμαστε, αντιδρούμε και διαμορφώνουμε τις δράσεις. Οι καιρικές συνθήκες, οι ήχοι και η παρουσία των περαστικών δεν αντιμετωπίζονται ως παρεμβολές, αλλά ως στοιχεία που μπορούν να μας επηρεάσουν και να διαμορφώσουν τις δράσεις μας, επιτρέποντας την εξέλιξή τους στον παρόντα χρόνο. Παράλληλα, μερικές φορές, διακόπτεται η προαποφασισμένη διαδρομή, διατηρώντας μια συνείδηση και εγγύτητα με όσα συμβαίνουν γύρω μας. Έτσι, η περφόρμανς αναπτύσσει έναν διαρκή διάλογο με τον χώρο και τις συνθήκες κάθε στιγμής.
ο έργο συνδιαλέγεται με τις άλλες περφόρμανς του φεστιβάλ με κάποιο τροπο;
Καθώς η περφόρμανς μας παρουσιάζεται προς το τέλος του φετινού φεστιβάλ, επιλέξαμε κατά τη διάρκειά της να επισκεφθούμε τα σημεία όπου είχαν πραγματοποιηθεί οι δράσεις των προηγούμενων ημερών, δημιουργώντας έναν έμμεσο διάλογο με το φεστιβάλ και τις υπόλοιπες περφόρμανς, κάποιες από τις οποίες παραμένουν ως μνήμες, ενώ άλλες εξακολουθούν να κατοικούν τον χώρο.
Τι σας εξέπληξε περισσότερο κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του έργου και τι σας δίδαξε το ίδιο το σώμα μέσα από αυτή τη διαδικασία;
Μας εξέπληξε η διαρκής ρευστότητα του ίδιου του τόπου. Αναγνωρίζοντας ότι τα πάντα μεταβάλλονται διαρκώς, επιλέξαμε να αγκαλιάσουμε το απρόβλεπτο και να το εντάξουμε στον πυρήνα της δημιουργικής διαδικασίας. Η συνεχής δράση και αντίδραση μεταξύ του χώρου, των φυσικών φαινομένων και της δικής μας παρουσίας μας κρατά σε εγρήγορση, καλλιεργεί την περιέργειά μας και εμπλουτίζει διαρκώς την κατανόησή μας για τον Κήπο και τη σχέση μας μαζί του. Στη διάρκεια της δημιουργίας και των προβών, αυτό που νιώσαμε πιο έντονα ήταν η απόσταση ανάμεσα στον ρυθμό που σκεφτόμαστε και στον ρυθμό που προκύπτει στο σώμα, όπως αυτός διαμορφώνεται μέσα από την ενσωμάτωση μιας δράσης ή κατάστασης. Παράλληλα, όσο περνούσαμε χρόνο στον Κήπο, ανακαλύπταμε συνεχώς νέες πτυχές του χώρου και των ανθρώπων που τον χρησιμοποιούν. Αυτό επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο βιώναμε τον χρόνο, ο οποίος άλλοτε έμοιαζε να επιβραδύνεται και άλλοτε να επιταχύνεται.
Από την εμπειρία σας με περφόρμανς σε δημόσιο χώρο, έχει ποτέ η παρουσία ή η αντίδραση του κοινού αλλάξει ουσιαστικά την κατεύθυνση μιας παράστασης;
Σε δημόσιο χώρο το κοινό δεν είναι ποτέ κάτι εξωτερικό για εμάς - είναι ήδη μέσα στη συνθήκη. Οι αντιδράσεις του, οι κινήσεις του ή και η απλή του παρουσία μπορούν να επηρεάσουν τον ρυθμό και την προσοχή μας, κάποιες φορές να μετατοπίσουν μικρές αποφάσεις της στιγμής. Δεν θα λέγαμε όμως ότι αλλάζουν ριζικά την κατεύθυνση της περφόρμανς, όσο ότι τη διαπραγματεύονται συνεχώς. Αυτό που κρατάμε είναι μια διαρκής ετοιμότητα να εντάσσουμε το απρόβλεπτο και να δουλεύουμε μαζί του την ώρα που συμβαίνει.
Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του το κοινό μετά την εμπειρία αυτού του έργου;
Μέσω της περφόρμανς θέλουμε να αναδείξουμε τα στοιχεία της φαντασίας, του παιχνιδιού και να προβάλουμε την πολυφωνία του Κήπου, ενός χώρου που συγκροτείται από πολλαπλές ιστορίες, παρουσίες και χρονικότητες. Αυτά τα στοιχεία είναι εκείνα που θα θέλαμε να κρατήσει το κοινό, μαζί με την αίσθηση ενός χώρου που δεν είναι σταθερός, αλλά διαρκώς μεταβαλλόμενος και ανοιχτός σε πολλαπλές αναγνώσεις.
INFO: «Μap interrupted» | Κυριακή 7 Ιουνίου, 4.30-7.30μ.μ. | Δημοτικός Κήπος Λεμεσού | Πληροφορίες www.neakinisi.com.
