Το 2026 προδιαγράφεται ως μια χρονιά όπου η τέχνη δεν περιορίζεται στους τοίχους των μουσείων, αλλά απλώνεται σε ολόκληρες πόλεις, επαναπροσδιορίζει ιστορίες και συνομιλεί ανοιχτά με τις μεγάλες αγωνίες του κόσμου: τη μνήμη, την ταυτότητα, το περιβάλλον, την πολιτική, το σώμα. Από το Σίδνεϊ και τη Νέα Υόρκη μέχρι τη Ρώμη, το Κέιπ Τάουν και τη Σιγκαπούρη, οι σημαντικότερες εκθέσεις της χρονιάς μετατρέπουν το ταξίδι σε πολιτιστική εμπειρία πρώτης γραμμής.
Παγκόσμιες εκθέσεις-ορόσημα
Μπιενάλε του Σίδνεϊ
Η 25η Μπιενάλε του Σίδνεϊ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα δωρεάν εικαστικά γεγονότα παγκοσμίως. Απλωμένη σε πέντε εμβληματικούς χώρους, μετατρέπει την αυστραλιανή μητρόπολη σε έναν ζωντανό εκθεσιακό οργανισμό. Με θεματικό άξονα τη «rememory», τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη μνήμη και τη λήθη, η διοργάνωση δίνει φωνή σε καλλιτέχνες που διερευνούν την αποικιοκρατική κληρονομιά, την προσωπική και συλλογική ιστορία και τη σύγχρονη ταυτότητα. Δεν πρόκειται απλώς για μια έκθεση, αλλά για μια εμπειρία περιήγησης στον ίδιο τον αστικό ιστό.
Metamorphoses (Άμστερνταμ – Ρώμη)
Σε συνεργασία ανάμεσα στο Rijksmuseum και την Galleria Borghese, η έκθεση Metamorphoses αποτελεί μια σπάνια μουσειακή σύμπραξη δύο πόλεων. Αντλώντας έμπνευση από τις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, φέρνει σε διάλογο καλλιτέχνες από την Αναγέννηση έως τη σύγχρονη εποχή. Καραβάτζιο, Τιτσιάνο, Ρέμπραντ, Μαγκρίτ και Λουίζ Μπουρζουά συνθέτουν μια αφήγηση γύρω από τη μεταμόρφωση, τη ρευστότητα της ταυτότητας και τη σχέση ανθρώπου και φύσης.
Ραφαήλ στο The Met
Η μεγάλη αναδρομική έκθεση του Ραφαήλ στο Metropolitan Museum of Art θεωρείται ήδη ένα από τα κορυφαία πολιτιστικά γεγονότα της δεκαετίας. Πάνω από 200 έργα, δάνεια από μουσεία όλου του κόσμου, χαρτογραφούν την καλλιτεχνική ιδιοφυΐα ενός δημιουργού που καθόρισε την Αναγέννηση. Έργα-ορόσημα συνυπάρχουν με λιγότερο γνωστές δημιουργίες, αποκαλύπτοντας τον Ραφαήλ όχι μόνο ως τεχνικά άψογο ζωγράφο, αλλά και ως στοχαστή της αρμονίας και της ανθρώπινης μορφής.
Μόδα, στυλ και υλικός πολιτισμός
The 90s – Tate Britain
Η Tate Britain στρέφει το βλέμμα στη δεκαετία του ’90, εξετάζοντάς τη ως μια περίοδο πολιτισμικής έκρηξης. Η έκθεση συνδυάζει τέχνη, φωτογραφία και μόδα, με εμβληματικές φιγούρες όπως οι Alexander McQueen, Vivienne Westwood και Juergen Teller. Πέρα από τη νοσταλγία, το αφήγημα εστιάζει στο πώς η Βρετανία χρησιμοποίησε την τέχνη ως εργαλείο κοινωνικής και πολιτικής έκφρασης.
Queen Elizabeth II: Her Life in Style
Στην The King’s Gallery, η ζωή της Ελισάβετ Β΄ ξεδιπλώνεται μέσα από το στυλ της. Ρούχα, κοσμήματα και αξεσουάρ αποκαλύπτουν πώς η μόδα λειτούργησε ως μορφή ήπιας ισχύος και διπλωματίας, αλλά και ως προσωπική αφήγηση σε μια βασιλεία που διήρκεσε επτά δεκαετίες.
Cartier – NGV Μελβούρνης
Η National Gallery of Victoria φιλοξενεί τη μεγαλύτερη έκθεση Cartier που έχει παρουσιαστεί ποτέ στην Αυστραλία. Πάνω από 300 κοσμήματα, από βασιλικές τιάρες έως κινηματογραφικά εμβλήματα, αφηγούνται την ιστορία ενός οίκου που συνέδεσε την πολυτέλεια με την εξουσία και τον μύθο.
Fashioning Chinese Women – LACMA
Στο Los Angeles County Museum of Art, η ένδυση παρουσιάζεται ως πολιτιστικό και ιστορικό αρχείο. Από την αυτοκρατορική Κίνα έως τη σύγχρονη εποχή, τα ρούχα καταγράφουν τις μεταμορφώσεις της γυναικείας ταυτότητας μέσα σε κοινωνικές και πολιτικές ανακατατάξεις.
Τέχνη, οικολογία και πολιτική
«The Obligation of the Circle» στην Baró Galeria
Αμπού Ντάμπι, ΗΑΕ
Η έκθεση The Obligation of the Circle του Christopher Joshua Benton εξετάζει την έννοια της συλλογικότητας μέσα από την υφαντουργία. Σε συνεργασία με επτά γυναίκες από έναν παραδοσιακό κύκλο υφαντών στην Καμπούλ, ο καλλιτέχνης δημιουργεί κιλίμια που ενσωματώνουν προσωπικές και συλλογικές μνήμες, από αφηγήσεις μετανάστευσης έως τη νοσταλγία της επιστροφής.
Βασισμένα σε κοινές συνεδρίες δημιουργίας και αφήγησης, τα έργα αναδεικνύουν την τέχνη ως πράξη κοινοτικής σύνδεσης και πολιτισμικής συνέχειας, μετατρέποντας την υφαντουργία σε φορέα μνήμης και ανήκειν.
Histórias da Ecologia – Σάο Πάολο
Στο Museu de Arte de São Paulo, η οικολογία προσεγγίζεται ως κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Καλλιτέχνες και συλλογικότητες από τον Παγκόσμιο Νότο προτείνουν εναλλακτικούς τρόπους σκέψης γύρω από την κλιματική κρίση, μακριά από ψυχρά δεδομένα και αριθμούς.
Zeitz MOCAA – Κέιπ Τάουν
Το Zeitz Museum of Contemporary Art Africa παρουσιάζει μια πολυαισθητηριακή έκθεση της Cauleen Smith, όπου ο μαύρος φεμινισμός, ο πειραματικός κινηματογράφος και η εγκατάσταση συνθέτουν μια έντονα πολιτική εμπειρία.
Εναρκτήρια έκθεση Μουσείου Τέχνης Taichung
Το νέο μουσείο της Ταϊβάν εγκαινιάζεται με μια φιλόδοξη ομαδική έκθεση γύρω από τη συνύπαρξη ανθρώπων, ζώων και περιβάλλοντος, τοποθετώντας την πόλη στον διεθνή χάρτη της σύγχρονης τέχνης.
Πειραματικές προσεγγίσεις
Pierre Huyghe – Halle am Berghain
Στον βιομηχανικό χώρο της Halle am Berghain, ο Pierre Huyghe συνδυάζει τέχνη και επιστήμη, δημιουργώντας ένα περιβάλλον βασισμένο στην έννοια της κβαντικής αβεβαιότητας.
Bilal Hamdad – Petit Palais
Στο Petit Palais, η ζωγραφική και η φωτογραφία συγχέονται, προκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει την ίδια την έννοια της εικόνας.
Μεγάλες καλλιτεχνικές αναδρομές
Από τον κοινωνικό Μουνκ στο Kunstsilo, μέχρι το Jazz του Matisse στο Art Institute of Chicago και τον Botero στο νέο IMBA Theatre της Σιγκαπούρης, το 2026 προσφέρει βαθιές και αποκαλυπτικές ματιές σε εμβληματικούς δημιουργούς.
Επέτειοι και ιστορική κληρονομιά
Η Royal Scottish Academy γιορτάζει 200 χρόνια σκωτσέζικης τέχνης, ενώ οι Πήλινοι Πολεμιστές στο WA Museum Boola Bardip υπενθυμίζουν τη διαχρονική δύναμη της αρχαιολογικής κληρονομιάς.
Με πληροφορίες από Time Out
